Το blog της Ελληνικής EurActiv

Tweet about this on Twitter3Share on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0

Τα αποτελέσματα της τελευταίας συνόδου κορυφής για τον προϋπολογισμό αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά την πρόθεση των κρατών μελών της ΕΕ να διεξάγουν Ευρωεκλογές βασισμένες σε εσωτερικά κριτήρια.

Ο Κάμερον εξασφάλισε τις βρετανικές «επιστροφές» και έναν μειωμένο προϋπολογισμό, συνεπώς λιγότερες εθνικές εισφορές, δεχόμενος τους επαίνους των Συντηρητικών ευρωσκεπτικιστών, η Μέρκελ εισήγαγε τη λιτότητα και στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό ικανοποιώντας τα αιτήματα των κυβερνητικών της εταίρων, ο Ολάντ κέρδισε τη «μάχη» των γάλλων αγροτών και ο Νότος εξασφάλισε περισσότερα κονδύλια για την περιφερειακή πολιτική, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος περίπου 1 δις €.

Βγήκαν όλοι κερδισμένοι και όλοι θα το «πουλήσουν» στο εσωτερικό κατά την εκστρατεία τους ενόψει των Ευρωεκλογών, επικαλούμενοι τις διπλωματικές επιτυχίες στις διαπραγματεύσεις του προϋπολογισμού προκειμένου να αυξήσουν τα ποσοστά τους στις Ευρωεκλογές.

Ωστόσο διαφαίνεται ότι για ακόμη μία φορά δε θα διεξαχθεί ευρωπαϊκός διάλογος, και οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης δεν είναι διατεθειμένες να μεταφέρουν στους πολίτες την πραγματική ουσία της εκλογής αντιπροσώπων στην Ευρωβουλή. Ο διάλογος για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού εγχειρήματος πάλι θα περιοριστεί στα κλειστά δωμάτια των πολιτικοοικονομικών ελίτ και ο ευρωπαίος πολίτης θα «απέχει» εκ νέου.

«Παράθυρο ευκαιρίας» για την Ευρωβουλή

Παρόλα αυτά όλα η συντριπτική πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φαίνεται να απορρίπτει τις προτάσεις του Συμβουλίου, με τον ευρωβουλευτή Γ. Κουμουτσάκο να δηλώνει την περασμένη εβδομάδα ότι θα καταψηφίσει αυτόν τον προϋπολογισμό (Σημειώνεται ότι μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας, ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός απαιτεί την έγκριση πλέον και της Ευρωβουλής).

Η Ευρωβουλή έχει μια ανεπανάληπτη ευκαιρία να καταψηφίσει την πρόταση του Συμβουλίου για οικονομικούς και κυρίως πολιτικούς λόγους.

Οι οικονομικοί λόγοι είναι προφανείς, 6δις € μέσα σε 7 χρόνια (2014-2020) για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων (που στο Νότο ξεπερνά το 50%) συνιστά πολιτική ειρωνεία και κοροϊδία. Παράλληλα οικονομική ανάκαμψη της ΕΕ με λιγότερα χρήματα καθίσταται μάλλον αδύνατη.

Σε πολιτικό επίπεδο, μια δυνητική απόρριψη θα πρέπει να αυξήσει το ποσοστό του «turnout» στις Ευρωεκλογές , επικοινωνώντας κατάλληλα στους ευρωπαίους πολίτες το ΕΚ τον λόγο που ο προϋπολογισμός πρέπει να αυξηθεί και ως εκ τούτου οφείλουν να προσφύγουν στις κάλπες προς ενίσχυσή του. Η Ευρωβουλή οφείλει να υλοποιήσει τις επιταγές του «Έτους Ευρωπαίων Πολιτών για το 2013» διεγείροντας τον πολυσυζητημένο ευρωπαϊκό διάλογο και να πείσει τον ευρωπαίο πολίτη ότι τα κριτήρια εσωτερικής πολιτικής δεν έχουν καμία θέση στις ευρωεκλογές.

Παράλληλα, θα αποτελέσει ουσιαστικό «χαστούκι» στους ευρωσκεπτικιστές και δη σε εκείνους που λαμβάνουν μέρος στις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό και σχεδιάζουν συγχρόνως «δημοψηφίσματα εξόδου» από την ΕΕ πριν την λήξη της χρηματοδοτικής περιόδου (2014-2020).

Τέλος δυσκολεύομαι να καταλάβω, πώς μέσω της διακυβερνητικής μεθόδου έγιναν ουσιαστικά θεσμικά βήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (Δημοσιονομικό Σύμφωνο, πρώτο μέρος Τραπεζικής Ένωσης) που ενισχύουν τα όργανα της ΕΕ και συγχρόνως, τα ίδια κράτη μέλη ζητούν λιγότερη Ευρώπη στον προϋπολογισμό.

 

Σαράντης Μιχαλόπουλος

Μέλος ΔΣ JEF Europe