Το blog της Ελληνικής EurActiv

του Σαράντη Μιχαλόπουλου

Καζάνι που βράζει είναι η νεολαία της Βουλγαρίας καθώς με αμείωτη ένταση συνεχίζονται εδώ και δύο εβδομάδες οι διαδηλώσεις στη Βουλγαρία κατά της κυβέρνησης Plamen Oresharski, ζητώντας την άμεση παραίτησή της. Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να διορίσει για επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της χώρας τον επιχειρηματία και μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης Delyan Peevski, ο οποίος προέρχεται από το τουρκικό κόμμα Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες.

Στις τελευταίες εκλογές, το «τουρκικό κόμμα» (που εκπροσωπεί την τουρκική μειονότητα της χώρας) βρέθηκε σε κυβέρνηση συνεργασίας με το σοσιαλιστικό κόμμα, ρίχνοντας από την εξουσία το κεντροδεξιό κόμμα GERB του πρώην πρωθυπουργού Boyko Borrisov (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα).

Όμως προκειμένου να εκλεγεί η νέα κυβέρνηση, ακολουθήθηκε μια «άνευ προηγουμένου» διαδικασία.

Την ημέρα της ψηφοφορίας για την εκλογή της νέας κυβέρνησης, υπήρχαν στην βουλή της Βουλγαρίας 120 βουλευτές (από τους Σοσιαλιστές και το τουρκικό κόμμα). Προκειμένου να εκκινήσει η διαδικασία της ολομέλειας, ωστόσο, απαιτείτο να παραβρίσκονται 121 βουλευτές (το ήμισυ των 240 συνολικά εδρών). Ξαφνικά εισήλθε στη βουλή ο αρχηγός του εθνικιστικού κόμματος «Ataka», Volen Siderov, ο οποίος ναι μεν ψήφισε κατά της κυβέρνησης, όμως συμπληρώθηκε ο απαραίτητος αριθμός των 121 βουλευτών και τελικά πραγματοποιήθηκε η ψηφοφορία. Εν συνεχεία, με την στήριξη των σοσιαλιστών και του τουρκικού κόμματος, ο Volen Siderov, που πολλοί ισχυρίζονται ότι φέρει όπλο στην βουλή, εξελέγη επικεφαλής της κοινοβουλευτικής επιτροπής «για την καταπολέμηση της διαφθοράς».

Όπως και στην περίπτωση της Πλατείας Taxim στην Κωνσταντινούπολη, τα αιτήματα των διαδηλωτών άλλαξαν χαρακτήρα. Οι Βούλγαροι πολίτες απαιτούν πλέον να δοθεί ένα τέλος στον φαύλο κύκλο της διαφθοράς στη χώρα, που της έχει στερήσει την είσοδο στον ευρωπαϊκό χώρο Schengen.

Στη Βουλγαρία ο ελάχιστος μισθός είναι 158 €, ο μέσος 407 € ενώ η συνολική ανεργία 13.8%. Αντίθετα, η ανεργία των νέων καλπάζει αγγίζοντας το 28.3%.

Οι διαδηλωτές, νέοι ως επί τω πλείστον, ζητούν τροποποίηση του εκλογικού νόμου δίδοντας μεγαλύτερη αντιπροσώπευση στους Βούλγαρους πολίτες. Ζητούν να δοθεί ένα τέλος στις «ολιγαρχικές δομές» μεταξύ της πολιτικής ελίτ της χώρας και των κορυφαίων επιχειρηματιών καθώς και στις αδιαφανείς πολιτικές που αποτρέπουν τις ξένες επενδύσεις και ως εκ τούτου, στερούν από τη χώρα υψηλότερα και πιο αξιοπρεπή επίπεδα ζωής.

«Οι διαδηλώσεις στη Βουλγαρία είχαν ως αφορμή την άρνηση του κόσμου να κυβερνάται από ολιγαρχικές δομές και ανθρώπους που συνδέονται με αυτές τις δομές. Ένας μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης που κάποτε πρόσφερε βολικές καταστάσεις στον πρώην πρωθυπουργό Boyko Borissov (GERB) διορίστηκε τώρα από τους σοσιαλιστές ως επικεφαλής της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της χώρας», μου σχολίασε στο περιθώριο συνεδρίου στην Κύπρο, ο 25χρονος Dimitar Mitev, γενικός γραμματέας του κόμματος «Βουλγαρική Σοσιαλδημοκρατία», που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αριστερό κόμμα στη χώρα.

«Επομένως τα κόμματα στη Βουλγαρία αλλάζουν, όχι όμως και αυτοί που παίρνουν αποφάσεις», πρόσθεσε.

Λαμβάνοντας κανείς υπόψη τα προαναφερθέντα, αναρωτιέται πώς είναι εφικτή η ριζική αλλαγή σε μια χώρα όπου η διαφθορά και τα πελατειακά δίκτυα αποτελούν το ίδιο το Κράτος.

Πολλοί λένε ότι η «χαμένη γενιά» στην Ευρώπη είναι αυτή που μέχρι το 2020 θα έχει απασχόληση με το Youth Guarantee. Για μένα η «χαμένη γενιά» είναι αυτή που θα κληθεί να θυσιαστεί προκειμένου να αντιμετωπίσει τα κατεστημένα συμφέροντα, τη μετριότητα και την συστημική δυσλειτουργία που δυστυχώς δεν βρίσκονται μόνο στη Βουλγαρία.

Βαρύ το φορτίο της γενιάς του Erasmus…

Σαράντης Μιχαλόπουλος
Δημοσιογράφος EurActiv.gr

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0
Author :
Print